مطلبی که در پایین می خوانید مصاحبه ای است با فرمانده ناوچه جوشن که در درگیری با ناوگان آمریکا در خلیج فارس  پس انهدام ۱هلیکوپتر و درگیری با کشتی های آمریکایی غرق میشود.

برای برگرداندن نام خليج فارس به نقشه ماهواره اي و آنلاين گوگل ارث نياز

 به 1 ميليون امضا داريم. به عنوان يک ايراني خواهشمندم روي لينک زير

کليک کرده يا كپي آنرا سرچ كرده و براي حذف نام خليج عربي آنرا امضا

نماييد. کار سختي نيست . فقط دو دقيقه زمان ميبره .

http://www.petitiononline.com/sos02082/petition.html

راستی بهترین خوشبختی است خوشبخت کسی است که خواهان خوشبختی دیگران باشد پروردگارا مرا یاری فرما که در سازندگی جهان و شادی جهانیان کوشا باشم

(دعای ایرانیان باستان)

پروردگارا این کشور را از دروغ , دشمن وقحطی محفوظ بدار

(سنگ نوشته داریوش اول در تخت جمشید)

من برده داری را بر انداختم , من برای صلح کوشیدم

(فرمان آزادی کورش نخستین فرمان جهانی حقوق بشر)

آیا میدانید ایرانیان در 2500 سال پیش قانون بیمه داشته اند

و زنان هم در تخت جمشید کار می کرده اند و در زمان بارداری از مرخصی زایمان استفاده می کردند.

کوروش

جشن و سرور برپاست. جشن ازدواج ولیعهد پارس، شور و حرارت خاصی در مردم ایجاد کرده است. این جا سرزمین پارس است. ماندانا به فرزند برومندش نگریست و او را از ته دل ستود. به یاد گذشته ها افتاد ... ماندانا در رویا پدر بزرگش را دید. هووخشتره بزرگ که دولت ستمگر و قدرتمند آشور را در هم شکسته بود و ماد را از چنگال آن رهانیده بود. نینوا با خاک یکسان شده است و دیگر نامی از آن نیست. ماندانا چشم گشود و فرزند برومندش را دید. دوباره به گذشته فکر کرد. آستیاگ، پدر عیاش و بی عرضه اش را به یاد آورد که با مرگ هووخشتره بر تخت سلطنت جلوس کرده بود. او سایه ای بیش نبود. پادشاه اصلی ماد، آری ینیس ملکه لیدیه ای ماد بود... و به برادر ناتنی اش کیاکسار فکر کرد. پسر آری ینیس. او هم همچون پدرش موجود کثیفی بود. ماندانا از عاقبت ماد می ترسید. دوباره چشم گشود و پسرش، کوروش را دید. لبخند زد و سعی کرد در آن شب فرخنده، شاد باشد. پسرش موجی از امیدواری در او ایجاد می کرد. ماندانا به یاد کودکی کوروش افتاد و بی اختیار اشکی از گوشه چشمش لغزید. زمانی که آستیاگ، قصد داشت به هر نحوی وی را نابود کند... *** این جا قصر پر شکوه پادشاه ماد است. آستیاک - که این روز ها آژی دهاک نامیده می شود - در تخت زیبای خود خفته است. گویی راحت نیست. پهلو به پهلو می شود. عرق می ریزد و ... ناگهان از خواب می پرد. آری ینیس به سویش می شتابد. آستیاگ ناله می کند: درخت! یک درخت... کوروش... وااااااااای!! - چه دیده اید سرور من؟ : یک درخت. از شکم ماندانا بیرون آمد. او خودش بود... خودش بود! - چه کسی خودش بود سرور من؟ : کوروش!... کوروش. از شکم ماندانا درختی بر آمد. شاخ و برگ گُسترد و تمام آسیا را فرا گرفت. او کوروش است. فوراً دستور مسمومیت او را صادر کنید. فوراً! *** ماندانا به یاد آورد که چگونه از کوروش دور افتاد. زمانی که نیرنگ آستیاگ بی ثمر ماند و پسر دلبندش به دست مرد چوپانی به نام مهرداد و همسر مهربانش بزرگ شد. در بیابان و صحرا، طبیعت معلم کوروش بود. کوروش، جوان برومندی شده بود که به نزد مادرش ماندانا و پدرش کمبوجیه بازگشت... ماندانا برای آخرین بار به خودش نهیب زد تا در جشن ازدواج پسرش کوروش، شاد باشد. اندکی بعد از پایان مراسم جشن و سرور، جوانان پارسی در میدان بزرگ شهر به زور آزمایی پرداختند. آنجا بود که کئوبرو - کسی که به کوروش چیزهای بسیاری آموخته بود - جوانی را به او معرفی کرد. او، هیکلی قوی و عضلاتی نیرومند داشت و برای شرکت در جشن ازدواج به پارس آمده بوده بود. مرد جوان ، در مسابقات شمشیر زنی و اسب دوانی و کشتی، برتری خود را به رخ حریفان کشید. کوروش سردار بزرگ خود را شناخته بود. او کسی نبود جز، آبرادات. یک ماه گذشت. وقت آن رسیده بود که کوروش، اولین قدم خود را در برقراری کشوری مستقل و قدرتمند بردارد. جلسه ای تشکیل شد که در آن کوروش، آبرادات، کئوبرو، ویشتاسب، بغابوخش و آراسپ شرکت داشتند. کوروش گفت: لیدی، ماد ، بابل، مصر، پارس... چقدر از شنیدن این نامها دلتنگم. اوضاع امروز جهان ما این گونه است: کشور های کوچک و نیرنگ های بزرگ. لیدی و ماد با هم متحد اند، چرا که آری ینیس، ملکه ماد ، خواهر کرزوس پادشاه لیدی است. خوب می دانید که کرزوس به جز یک پسر گنگ و لال کس دیگری ندارد. پس اگر دیر بجنبیم، لیدی و ماد تحت فرمان آریه نیس در خواهند آمد. از طرفی، بخت النصر هم در بابل از هیچ گونه آزار بر یهودیان دریغ نمی ورزد. خراج سنگینی که ماد بر ما تحمیل می کند کمرشکن است و تاسف بیشتر برای آنکه این خراج گزاف، صرف عیاشی های آستیاگ و کیاکسار و آری ینیس می شود. ما باید از نامه های سری که بین لیدی و ماد از سوی آریه نیس و برادرش کرزوس انجام می شود باخبر شویم. آبرادات! من تو را مامور این کار می کنم. تو باید به لیدی بروی و این نامه ها را بدست آوری. ماموریت بعدی تو آنست که به ماد بروی و سعی در جمع آوری نیرو کنی. مردم ماد از ظلم و ستم آستیاگ خسته شده اند و او راآژی دهاک می نامند. پس به محض حمله ما، به ما ملحق خواهند شد. آبرادات تنها یک جمله گفت: بله سرور من. آبرادات به لیدی رفت و با استفاده از اعتقادات خرافی مردم لیدی و کرزوس، به عنوان یک جادوگر وارد کاخ کرزوس شد و نامه ها را بدست آورد. سپس عازم ماد شد و علی رغم خطر های فراوان، نظر مردم را به سوی کوروش جلب کرد. کوروش نیز در پارس مشغول جمع آوری نیرو و آموزش دادن آنها بود. اکنون مقدمات حمله فراهم شده بود. کوروش، ماد را بدون کوچکترین مقاومتی فتح کرد. آستیاگ در مقابل نوه خویش شکست خورد و سربازان او به محض دیدن بیرق عقاب نشان کوروش ، سلاح هایشان را زمین گذاشتند و به او پیوستند. کوروش پدر بزرگ خود را امان داد و با او به مهربانی رفتار کرد و او را نزد خود نگه داشت. اما آری ینیس و فرزندش کیاکسار به لیدی گریختند تا خود را محیای جنگ با کوروش کنند. جنگ با لیدی و تصرف سارد، قدم بعدی کوروش بود. کوروش، مرد تصمیم های بزرگ، اینک از هر لحاظ آماده نبرد با لیدی است. سپاه کوروش و کرزوس همدیگر را در پتریوم ملاقات کردند. سربازان سنگین اسلحه لیدی در مقابل سپاهیان دلیر کوروش تاب مقاومت نیاوردند و به سمت سارد گریختند ولی کوروش بر خلاف انتظار کرزوس، از راه کوهستانی و در زمستانی سرد وی را تعقیب کرد. کرزوس که انتظار نداشت کوروش او را از آن راه تنگ کوهستانی تعقیب کند، پیاده نظام های خود را مرخص کرد. وقتی کرزوس در سارد با لشگر کوروش رو به رو شد دریافت که عمر امپراطوری سارد پایان یافته است. هوش سرشار کوروش بار دیگر نمایان شد و در میدان جنگ، اندک اسب سواران باقی مانده لشگر کرزوس نیز با دیدن شتر های کوروش رمیدند. کوروش از کشتن کرزوس هم صرفه نظر کرد و از غارت کردن مردم پرهیز نمود. تا آنجا که گویی جنگی رخ نداده است. فرمان معروف کوروش در حمایت مردم شکست خورده، روی استوانه گِلی نوشته شد و همینک نیز موجود است. آخرین قدم کوروش، فتح بابل بود. با فتح بابل، کشور رویایی و افسونگر، کوروش فرمانروای سه قدرت بزرگ جهان شد. لیدی ، ماد و بابل. سربازان پر زرق و برق بابل ، به هیچ وجه مانعی برای تصرف کشورشان نبودند. اینک موقع تاجگذاری شاه جهان شده بود. پارسیان ترجیح دادند تا برای زیبایی بیشتر از لباس های مادی استفاده کنند. کوروش با وقار خاصی بر گردونه باشکوهش حرکت می کرد و جمعی که مشعل به دست داشتند گرد او را گرفته بودند. قبای ارغوانی کوروش که پودهایی زربفت داشت، فریبنده و مجذوب کننده بود. کوروش، تاج پر شکوه ایران را بر سر نهاد. دو شاخ بلورین بر سر کوروش خودنمایی می کرد. او یک انسان معمولی نبود. حضار، بی اختیار در مقابل عظمت کوروش کبیر تعظیم کردند. کوروش به آینده هم نگریست. در زمانی که نوروز فرا رسیده بود، کمبوجیه پسرش را به عنوان ولیعهد خویش برگزید و به عنوان فرمانروای بابل منصوب کرد. ایران، یگانه قدرت جهان آنروز، تنها مصر را در مقابل داشت. اما گویا مقدر نبود که کوروش کبیر، وسعت قلمرو خویش را پس از فتح مصر ببیند. زمانی که کمبوجیه به نیابت از پدر برای فتح مصر عازم شده بود، کوروش در لشگر کشی به نزدیکی دریاچه آرال در مقابله با اقوام وحشی زخمی شد و در گذشت. جسد او را هشت سال بعد، داریوش کبیر به تخت جمشید آورد و به توصیه خود کوروش، با احترامی خاص به معبد آناهیتا انتقال داد. کوروش، یگانه مرد بزرگی که اهل تسامح بود، کسی که پس از فتح لیدی در حمایت از دشمن شکست خورده نخستین اعلامیه حقوق بشر را صادر کرد، کسی که یهود را از چنگال بخت النصر رهانید، کسی که با ایجاد سد آهنینش، فساد یاجوج و ماجوج را فرونشاند، ذوالقرنینی که قرآن از او با احترام یاد کرد، پس از ایجاد سرزمینی آباد، چهره در نقاب خاک کشید و به اهوره مزدا پیوست. بوته گل کوشترک چند هزار ساله بر مزار کوروش در پاسارگاد، همچنان نفس می کشد و عصاره جلال و شکوه پادشاه بزرگ ایران را تراوش می کند.

ای رهگذر هر که هستی از هر کجاکه بیایی می دانم سر انجام روزی بر این مکان گذر خواهی کرد این منم کوروش پسر کمبوجیه که این سرزمین وسیع را برای پارسیان بنا کردم بدین مشتی خاک که تن مرا می پوشاند رشک مبر مرا بگذار و بگذر(متن مقبره کوروش) 

سلسله هخامنشي

كوروش بزرگ:(529-559ق.م)
موسس سلسله هخامنشي كوروش دوم است كه در سال 550م.ق بر ايختوويگو(به گفته هرودوت پدربزرگ مادري اش)خروج كرد و همدان را تسخير نمود سلسله ماد را برانداخت .آنگه به گسترش امپراطوري خود پرداخت.او به ليديه به بابل و... لشكر كشيد.
وي در پاسارگاد با مرگ طبيعي مرد(هرودوت معتقد بود او در جنگ با طايفه اي از سكاها كشته شد)جنازه وي در پاسارگاد در مقبره اي كه تا به امروز پا برجا مانده دفن شده است.
وي سرداري بزرگ، سخي و نيكخواه بود واين خردمندي را داشت كه در وضعيت موسسات حكومتي هر يك دول زير فرمان خود تغيير ندهد.وي به هر كجا كه لشكر كشيد خدايان مذاهب مختلف را به رسميت شناخت و تصديق كرد و همواره خود را جانشين قانوني حاكم بومي معرفي كرد.وي بعضي اقوام را از اسارت و بندگي آزاد كرد.
او بنيان گذار اولين امپراطوري بزرگ جهان بود حدود ايران در اواخر سلطنت وي:
از شرق:رود سند ،از غرب تنگه داردانل و مديترانه ،از شمال قفقاز ، درياي خزر و رود سيحون واز جنوب خليج فارس ، درياي عمان و شبه جزيره عربستان.

كمبوجيه:(529-522ف.م)
پسر ارشد كوروش كبير پس از وي حكومت را در دست گرفت و جهانگشايي پدر را دنبال كرد.او برادر محبوب خود برديا را در نهان به قتل رسانيد(هرودوت).وي دولت مصر را با تاريخ سه هزار سال ثبات و سلطنت 26 سلسله پادشاهي منقرض كرد..وي به دليل ماجراي بردياي دروغين به ايران بازگشت به گفته هرودوت ، پس از شنيدن اين خبر زخمي به خود زد و در اثر همان زخم درگذشت(ولي بين خودكشي ،مرگ تصادفي و قتل بين مورخين اختلاف نظر است)

داريوش كبير:(486-521ق.م)
به علت مرگ كمبوجيه و ماجراي بردياي دروغين ايران دچار آشوب شد به همين دليل 8 تن از نجباي قوم پارس برديا را به قتل رساندند .ودر نهايت داريوش بزرگ كه سردسته آنان بود به سلطنت رسيد.او آشوب ها را با اقتدار كامل سركوب نمود و به فتوحات مختلف پرداخت .در دوران او آتش جنگ هاي ايران و يونان برافروخته شد و دليل آن حمايت آتن از شورشيان آسياي صغير بود.نبرد بزرگ دوران داريوش با يونان نبرد ماراتون بود كه به شكست او انجاميدو قبل از جبران شكست درگذشت.
او دولت بزرگ ايران را از نو بنياد نهاده بود به طوري كه در سلسله هاي بعدي تا زمان ساسانيان اصول حكمراني او با اندكي تغيير اجرا مي شد.و با وجود بي لياقتي حاكمان بعد از او اين سلسله 200 سال پا بر جا ماند.

خشايار اول:(465-486ق.م)
فرزند داريوش و از طرف مادري نوه كوروش كبير.
اوبعد از سركوبي شورشيان مصر به بابل لشكر كشيد و با خرابي هاي حاصل از اين نبرد ديگر بابل كمر راست نكرد.او به جنگ با يونانيان پرداخت( به هدف جبران شكست ماراتون) ، در ابتدا پيروزي با وي بود، اوآكروپوليس آتن را به آتش كشيد ولي در نبرد دريايي در سالامين شكست خورد و سال بعد نيروي زميني ايران نيز در پلاته شكست خورد و اين آخرين سري جنگ هاي ايران و يونان بود خشايارشا بعد از آن ديگر به جنگي دست نزد..او در كاخ خود به قتل رسيد.

جانشينان خشايار شا:
اردشير اول يا اردشير دراز دست پسر خشايار
خشايار دوم پسر اردشير اول
داريوش دوم پسر اردشير اول
اردشير دوم پسر داريوش دوم
اردشيرسوم پسر اردشير دوم
ارشك پسر اردشيرسوم
داريوش سوم نوه داريوش دوم

پس از خشايارشا ذره ذره اوضاع حكومت متزلزل گشت تا زمان داريوش سوم كه ياراي مقابله با اسكند مقدوني را نداشت.اسكندر مقدوني در سال 331 ق.م وي را شكست داد و داريوش متواري گشت و بدست ساتراپ با ختر در نزديكي دامغان كشته شد.اسكندر پس از تصرف بابل و شوش كاخ هاي پارسه و تخت جمشيذ را تصرف و ظاهرا به تلافي آتش سوزي آتن به آتش كشيد.

سازمان ادراري هخامنشيان:
در دوران داريوش قلمرو هخامنشيان به 30 ساتراپ(ايالت) تقسيم مي شد.و هر ساتراپ يك سا خلو يا پادگان نظامي داشتند كه يك فرمانروا داشتند وي براي برقراري ارتباط بين پايتخت ها ي امپراطوري(شوش –همدان-بابلو پارسه)دستر داد جاده اي به طول 2680 كيلومتر از پارسه تا سارد و افسوس بكشند.
پادشاه قدرت مطلق بودو واليلن ساتراپها منتخب وي بودند

طبقات اجتماعي
1) بزرگان
2) مغان يا روحانيون
3) برزگران
4) بازرگانان
5) صنعتگران

مذهب:

به گفته مورخين يوناني اعتقادات زرتشت در ميان آنان رواج داشته و در كتيبه هاي هخامنشي خداي بزرگ اهورامزدا ست.ولي بايد در نظر داشت كه دفن مردگان در مذهب زرتشت جايز نيست پس به نظر مي آيد مذهب آنان تفاوت هايي با مذهب زرتشتي داشته است

خط و زبان:
كتيبه ها به خط ميخي پارسي باستان است ولي خط ديواني خط آرامي بوذه است و زبان انها زبان پارسي باستان بوده كه با زبان اوستايي هم ريشه است

هنر و معماري:
هنر ومعماري آن ها تركيبي از هنر ملل تابعه بوده است ولي در نهايت ملي است، چون عناصر ايراني غلبه دارد ،عظمت و بزرگي آن بي سابقه است.
بيشتر بناها از خشت خام بوده اند به غير از بخش هايي كه از سنگ بوده اند و بعضي بناها بسياري از بين رفته اند.
 

اگرايران من بجز ويرانسرانيست من اين ويران سرارادوست دارم

خدايا تو خود ميداني انسان بودن و ماندن در اين دنيا چه دشوار است
چه زجر ميكشد آن كس كه انسان است و از احساس سرشار است

خدايا به من توفيق:
عشق، بي هوس
تنهايي ، در انبوه جمعيت
دوست داشتن ، بي آنکه دوست بداند
عطا کن.

آنكه هر روز هوس سوختن ما مي كرد
كاش امروز بود تماشا مي كرد!

روزي تو را محاکمه مي کنند

به حبس ابد محکوم ميشوي

جرمت مشخص نيست شواهد زيادي هم از جنايت وجود ندارد

فقط اثر انگشتت را روي قلبي يافته اند

سکوتم را به باران هديه کردم , تمام زندگي را گريه کردم , نبودي در فراق شانه هايت ، به هر خاکي رسيدم تکيه کردم.

منشور حقوق بشر کوروش بزرگ

نام اين اثر شگفت انگيز به زبان پارسي باستان,پارسه بوده و تخت جمشيد بر گرفته از نام پادشاه ايران باستان است.
شروع ساختمان پارسه در سال 530 پيش از ميلاد,توسط داريوش بزرگ بوده و پس از او,فرزندش خشايارشا آن را کاملا ساخته و به اوج آراستگي رسانده است.
دو دليل عمده براي ساخت تخت جمشيد بيان شده است:
يکي بخاطر برگزاري جشن نوروز دولت هخامنشي و ديگر اينکه به عنوان گنج خانه هخامنشي محسوب ميشده است.
در ساخت تخت جمشيد از سه نوع مصالح عمده از جمله چوب,خشتهاي خام و سنگهاي آهکي محلي استفاده شده است.
در تصاوير تخت جمشيد هيچکس عصباني نيست,هيچکس سوار بر اسب نيست,هيچکس را در حال تعظيم نميبينيم,هيچکس سرافکنده و شکست خورده نيست,هيچ قومي بر قوم ديگر برتر نيست و هيچ تصوير خشني درآن وجود ندارند.از افتخارات ايرانيان است که هيچگاه برده داري در ايران مرسوم نبوده است و تصوير هيچ برده اي در تخت جمشيد وجود ندارد.همچنين هنر هخامنشي هرگز انسان برهنه اي را به تصوير نياورده است...
بناي تخت جمشيد در سال 330 پيش از ميلاد توسط اسکندر به آتش کشيده شد.

قسمتهاي مختلف تخت جمشيد: 

*پلکان عبوري:
در ضلع غربي پارسه,ديواري به بلندي حدود 15متر و طول تقريبي حدود400 متر وجود دارد و پلکان ورودي به محوطه در شمالي ترين بخش اين ديوار قرار دارد.
اين پلکان شامل دو سري پله ميباشد که در ورودي بصورت متقابل از هم دور شده وپس از پاگرد پهني دوباره به سمت يکديگر ادامه مي يابند و در بالاي سکو بهم ميرسند.
بلندي هر پله نسبت به عرض آن بسار کم مي باشد به نحوي که چهارپايان به راحتي مي توانستنداز آن بالا و پايين روند.در هر سمت حدود 111پله تا بالاي سکو وجود دارد.

*دروازه ملل:
بالاي پلکان بزرگ ورودي مجسمه آسيب ديده دو گاو بزرگ بر فراز دو پايه سنگي بچشم ميخوردکه روزگاري دو ديواره درگاه بزرگ يک کاخ بوده است.

*کاخ آپادانا:
با عبور از حياطي که در جنوب دروازه ملل قراردارد,به پلکان شمالي کاخ آپادانا ميرسيم که ديواره هاي اين پلکان و پلکان شرقي آپادانا منقش به تصاوير اقوام مختلف ميباشد که هدايايي به همراه دارند.
ابعاد تالار مرکزي 60*60 متر ميباشد و زماني 36 ستون بسيار بلند در شش رديف داشته است.آپادانا داراي 3 تالار در شمال,شرق و غرب بوده که هرکدام داراي 12 ستون در دو رديف 6 ستوني بوده است.
ستونهاي آپادانا بلندترين ستونهاي تخت جمشيد است.

*تالار شورا(کاخ سه دري يا سه درگاهي):
اين تالار در انتهاي جنوبي پلکان شرقي آپادانا قرار گرفته است و نسبت به ساير کاخهاي تخت جمشيد کوچکتر است.
نام تالار شورا بر اساس نقش هاي مشاهده شده بر ديوارهاي اين کاخ به آن داده شده است که تعدادي از نجباي پارسي و مادي در کنار شاه نقش شده اند که گويا پس از ملاقات با عموم,شاه با سران کشور در اين مکان به مشورت وينشسته است.ساخت اين تالار در زمان اردشير اول به پايان رسيده است.

از زبان كورش